Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Λευκή Καταιγίδα

Παύλος Παυλίδης - Λευκή Καταιγίδα

CD: Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει (26/04/2010 - Archangel Music).



http://www.youtube.com/watch?v=FcM0ieJJrbA

Την πρώτη φορά ήταν σαν νά 'χε αρπάξει φωτιά
κάπου μέσα βαθιά - κάτι μες την ψυχή μου
κοιτούσα τις φλόγες κι αυτόν τον αέρα μακριά
να αλλάζει αργά τις σκιές της ερήμου

Χορεύοντας μού 'δείξες μέσα σε πέντε λεπτά
τι θα πει πουθενά και πως χάνεται ο χρόνος
ότι αν το πιστέψεις στ' αλήθεια η αγάπη μπορεί
ότι αν αφεθείς σ' οδηγάει ο δρόμος

Από τότε περάσανε χρόνια, κυλήσαν νερά
όμως κάπου βαθιά η φωτιά καίει ακόμη
λυπάμαι που έφυγα εκείνη τη νύχτα κρυφά
βιαστικά και χωρίς να ζητήσω συγνώμη

Το μόνο που θά 'θελα κάποτε αν σε ξαναδώ
είναι να πω ευχαριστώ για το θαύμα που είδα
και να δώσω για μια τελευταία φορά το ρυθμό
στον τρελό σου χορό - στη λευκή καταιγίδα

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

@FteR1 daRk

14-12-10


Δίδυμη φωτιά

Στον ύπνο μου συνάντησα τη δίδυμη φωνή μου,
εκεί.
Πάλι με μένα να μιλά, σε όλες τις σιωπές.
Μαζί της νανουρίστηκε, ξεχάστηκε η ψυχή μου
αφέθηκε ξανά, βαθιά στην ακροθαλασσιά

Ώρες πολλές περάσανε, βδομάδες, μήνες… χρόνια,
στο βλέμμα του δεν μπόρεσα ποτέ μου να κρυφτώ
μικρόφωνο και ακουστικά μάτωσαν τη γιορτή μου
και να!
στο πληκτρολόγιο, εκεί... χαμογελώ.

«Σα ψέμα» τραγουδήσαμε τις τρεις αυτές φορές μας,
το νοιώσαμε, πως έρχεται μεγάλος σαματάς...

Αρχίζει εκείνος ουρλιαχτά, αλαλαγμούς, τσιρίδες,
και γω;
σιγά μη φοβηθώ… θα πάρω τα βουνά!

Κλέφτης, και λήσταρχος μαζί
και πειρατής και λύκος
και σύννεφο και προσευχή,
ο γιος της Χαλιμάς.

Που γνώρισε τον άνεμο, τον ποιητή,
τον κήπο
και πλάι του αράδιασε όλα τα ξωτικά.

Στις πιο στεγνές του θύελλες, σε σύντομα ταξίδια
εκεί της ομολόγησε ότι την αγαπά
και μ’ ένα βλέμμα συμφοράς
και την καρδιά στις τσέπες…

την άφησε στα χέρια της μονάχα να χτυπά.-

aMMos

Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

Με αφορμή 2 τραγούδια...

Αν με ρωτήσεις πώς νοιώθω...

δεν έχω απάντηση.
- - -
Μόνο θέλω, θέλω, θέλω...

Εγωιστικό ε ?

Είδες πόσο!
- - -
Και τώρα που έγινε η έκρηξη...

τι καταλάβαμε ε ?

Σου άρεσε τελικά ?
- - -
Χμμ...

Λέω να πάω για ύπνο

και η σκέψη σου 

δεν με αφήνει.

Και συ κάπου εκεί έξω

με ακολουθείς γκρινιάζοντας

δείχνοντας τον μαύρο καθρέφτη μου.

Να στον κάνω δώρο ?

ή θα τον σπάσεις και αυτόν ?
- - -
Μα τις πταίει ε?

Η πολλή αγάπη ή η πολλή μοναξιά?

Τελίτσες... πολλές τελίτσες.....

και μια ευχή

let it be.